Μπλογκοτσακωμοί και άλλα

Όταν ένα θέμα κάνει μπαμ στα ελληνικά blogs, δε θέλω ν' ασχοληθώ. Το βρίσκω τελείως άσκοπο και εν συνεχεία τα ξύνω μέχρι να ματώσουν. Εξαίρεση οι βόμβες στο Λονδίνο γιατί νομίζω πως το θέμα αφορά άμεσα εμένα και φίλους που ζουν εδώ. Θέλω όμως να πω ότι το monitor, παρότι έχει ως σκοπό να λειτουργεί ως aggregator που φέρνει τους Έλληνες bloggers κοντά, εμείς οι χρήστες του το έχουμε μετατρέψει σε forum που δεν είναι καν οργανωμένο σε threads. Τα blogs όμως δεν είναι forums. Tις συζητήσεις τις αφήνουμε για τα σχόλια κάτω από ένα ποστ. Αντί γι' αυτό, αφήνουμε μεν σχόλιο κάτω από το ποστ του συγγραφέα που άνοιξε το θέμα, μετά καπάκι πάμε στο δικό μας blog και αναπτύσσουμε το σχόλιο σε ποστ. Θα μπουν άλλοι να σχολιάσουν. Σε τρίτο μπλογκ πάλι τα ίδια. Δηλαδή, βασικά καλύτερα σε discussion board, όπου οι συζητήσεις είναι οργανωμένες σε θέματα. Εντάξει, η επικαιρότητα δικαιολογείται. Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι γιατί πρέπει να γράψουν 30 άτομα για ένα ποστ που είδαν κάπου. Και σα να μην έφτανε όλο αυτό, θα πρέπει να παίξουν και τσακωμοί για να δέσει το γλυκό. Nα κάνεις επίθεση δηλαδή στη γνώμη του άλλου. Να φτιάξουμε ένα φορουμ να μπαίνουμε να συζητάμε τα ποστς μας; Να φτιάξουμε! Weblog σημαίνει ιστο-ημερολόγιο ή ιστο-λόγιο. Είναι ένας χώρος όπου ο καθένας καταθέτει ειδήσεις, σκέψεις, φιλοσοφίες, αμπελοφιλοσοφίες, απόψεις. Δεν κάνουμε inter-ιστολογική κουβέντα (μέσω monitor). Δε γράφεις ποστ για να πεις "Ο Χ στο <link>blog του</link> έγραψε ότι μπλα μπλα μπλα... συμπερασμα: έγραψε μαλακίες, ενώ εγώ λέω ότι μπλα μπλα μπλα"... ή "Ο Χ στο <link>blog του</link> έγραψε ότι μπλα μπλα μπλα... συμπερασμα: συμφωνώ γιατί μπλα μπλα μπλα..." Στο τέλος αντί διακοσίων blogs έχουμε ένα ή δύο που εκτείνονται σε πολλαπλά URLs. Δε λέω ότι δεν πρέπει να υπάρχουν links στα ποστ διαφορετικών blogs. Αλλά τι νόημα έχει να γράφεις ποστ μιας σειράς που παραπέμπει σε ποστ άλλου; Μπαίνω στο blog σου να δω τι γράφεις εσύ ρε αγόρι μου/κοπέλα μου, να διαβάσω νέα σου, σχολιασμό της επικαιρότητας από τη σκοπιά σου, να δω αν λες κάτι ενδιαφέρον, δε μπαίνω για να φάω στη μάπα ένα λινκ που οδηγεί σε κάποιον που κατά τη γνώμη σου έχει γράψει κάτι πολύ γαμάουα. Στο κάτω κάτω οι πιο πολλοί από μας χρησιμοποιούμε το monitor, οπότε chances are ότι το έχουμε δει κιόλας. Τουλάχιστον ας κάνουμε μια αναφορά στο ποστ άλλου, αλλά στα πλαίσια ενός θέματος που θέλουμε να αναπτύξουμε εμείς. Εντάξει, και γω δεν είμαι καλύτερος. Μάλλον έφερα το blog μου πιο κοντά σε άλλα blogs/άφησα άλλα blogs να έρθουν πιο κοντά στο δικό μου απ' όσο έπρεπε. Είμαστε μια κλίκα 100 ατόμων που διαβάζουμε και σχολιάζουμε ο ένας το blog του άλλου, ξεχνώντας ότι τα κλειστά συστήματα δεν επιβιώνουν. Eπίσης, το blog ως προσωπικός χώρος που εκχωρεί το δικαίωμα στον αναγνώστη να αφήσει και τον (αντί)λογό του, θα πρέπει να είναι σεβαστός από τον αναγνώστη. Διαφορετικά είναι σα να πηγαίνεις να χέζεις όπου βρεις σε ξένο σπίτι. Ας φτιάξουμε λοιπόν ένα γαμωdiscussion board να κρατάμε και τα blogs μας "καθαρά". Yπάρχει κανείς που να έχει σκεφτεί"λέω να γράψω για το τάδε πράγμα σήμερα αλλά θα βγει ο Χ και ο Ψ μαλάκας στα σχόλια και θα γαμήσουν το νόημα"; Αν υπάρχει, καταλαβαίνει τι εννοώ. Εδώ που τα λέμε, πάντως, και στα forums της καργιόλας γίνεται, γι' αυτό δε μπαίνω να διαβάσω. Δεν ξέρω τι να πω. Δεν είναι μόνο η ελληνική μπλογκόσφαιρα που περνάει παιδικές ασθένειες. Είναι και το έθνος μας και το κράτος μας. Βασικά δεν ξέρουμε να συζητάμε και δεν ξέρουμε πότε πρέπει να τραβάμε το όριο. Αντίθετα, γινόμαστε ένας αχταρμάς με πυρήνα τα θρησκευτικά και τα πολιτικά. Ίδιο πράγμα με τα τηλεοπτικά "παράθυρα" που χλευάζουμε. Καμία διαφορά με τις παλιότερες γενιές εδώ που τα λέμε. Δε θέλω να φτάσω σε σημείο να πω ότι ήταν καλύτερα όταν γράφαμε μόνο 15-20 άτομα, κι αυτό γιατί το blogging δεν είναι "ελιτίστικη" δραστηριότητα. Έδω και λιγες εβδομάδες έχω σκεφτεί να ζητήσω να βγω απ' το μόνιτορ, να κόψω τα σχόλια, ακόμα και να σταματήσω να γράφω. Το να σταματήσω δεν είναι ακόμη πιθανή επιλογή, μ' αρέσει αυτό που κάνω. Το monitor παρότι πολύς κόσμος το χρησιμοποιεί για λάθος λόγους, παραμένει δυνητικά χρήσιμο εργαλείο. Κάποιοι αναγνώστες που διαβάζουν αυτό το blog, εντοπίζουν τα καινουρια ποστς κοιτώντας το monitor, αφού εκεί θα βρουν ποια απ' τα blogs που διαβάζουν έχουν ανανεωθεί. Το monitor τα συγκεντρώνει όλα, είναι η λύση που συμφερει, οπότε γιατί όχι; Τώρα για τα σχόλια... δε θυμάμαι να έχουν γίνει "σφαγές" στο δικό μου blog. Πάντα είχαμε ήπιες και εποικοδομητικές συζητήσεις και χαίρομαι γι αυτό. Αυτό σημαίνει ότι έχω και λίγα ή καθόλου σχόλια στα ποστ μου αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία. Καλύτερα λίγα και καλά. Προτιμώ καθόλου σχόλια σε ποστ παρά βρισιές, επιθέσεις επί προσωπικού και flamers, όπως έχω δει αλλού. Οπότε για την ώρα συνεχίζω έτσι και βλέπουμε. Μιούζικ: Mr Big - My Kinda Woman