Τελικά είμαι βέβαιος για ένα πράγμα. Όσοι πουλάνε ένα ύφος του "ξέρω από γυναίκες" είναι και οι πιο άσχετοι. Ξαφνικά δηλώνουν όλοι ειδικοί και "δεν ξέρεις τώρα εσύ, κάτσε να σου εξηγήσω πως έχει το πράμα". Χαρακτηριστικό παράδειγμα όταν εξομολογήθηκα σε ένα γνωστό πώς έφαγα μια χυλόπιτα πρόσφατα (όπως μας αρέσει εμάς τα αγοράκια να λέμε). "Ε, εγώ μια φορά που βγήκαμε όλοι την κατάλαβα ότι το μόνο που θέλει είναι να γαμηθεί. Εσύ δεν το κατάλαβες ρε μαλάκα; Δηλαδή με ρίχνεις δύο χρόνια και εγώ είμαι αυτός που θα σε μάθει να γκομενίζεις;" Βασικά... εγώ είμαι χαζός και δεν το κατάλαβα. Ήθελα να τα φτιάξουμε ρε παιδί μου, πού να ήξερα ότι θέλει μόνο να την πας σε ένα κλαμπ, να την ποτίσεις κανα δύο ποτά και να την ετοιμάσεις για το... άλλο που λέγαμε. Ευτυχώς που είμαι δυκτυωμένος και έχω γνωστούς σαν τον παραπάνω και μου λένε και τίποτα, γιατί μόνος μου δεν τα πιάνω. "Καργιόλες, πουτάνες. Αυτές οι μοδάτες μόνο να γαμιούνται θέλουν ρε μαλάκα." Ε, λοιπόν το βρήκα. Θα κάνω το μαλλί μου καρφάκια, θα φορέσω και μια κολλητή φανέλα, μια βερμούδα που φτάνει μέχρι λίγο πιο πάνω από τον αστράγαλο, καλτσάκια που φτάνουν μέχρι λίγο πιο κάτω από τον αστράγαλο και "αθλητικοειδές" παπουτσάκι, πάντα λυτά τα κορδόνια βέβαια. Το υφάκι θα είναι λίγο δύσκολο να αποκτήσω, αλλά θα το βρούμε κι αυτό. Αν έχω και χρόνο, θα γίνω και μάνατζερ να βγάζω τρελά λεφτά και από κει κι έπειτα θα κάνω σχέσεις της μιας βραδιάς με τσουλίτσες τηλεφωνήτριες, σερβιτόρες, πωλήτριες ρούχων. Θα σου πω εγώ μετά ποιος είναι αυτός που δε βρίσκει γυναίκες για ένα γρήγορο σε κλαμπ. Από popular culture είμαι λίγο αδιάβαστος αλλά θα μάθω. Τουλάχιστον ξέρω ποιά είναι αυτή η Ρουσλάνα. Τη βάζουν στις ειδήσεις αμέσως μετά τα ρεπορτάζ στο Ιράκ. Κλειδώστε τις γυναίκες και τις κόρες σας!

Με την καινούρια μου δουλειά νιώθω σαν τον τύπο στις ταινίες που γενικώς δεν την παλεύει και τελικά πιάνει δουλειά σε φαστφουντάδικο, βενζινάδικο κλπ και του τη λένε οι πελάτες και οι προϊστάμενοι και αρπάζει ένα τουφέκι και είτε τινάζει τα μυαλά του στον αέρα, είτε καθαρίζει δέκα άτομα και μετά κάποιος καλός μπάτσος τον σκοτώνει. Δεν παραπονιέμαι, αν εξαιρέσεις το ότι είμαι πολλή ώρα όρθιος και τρέχω από δω κι από κει. Πρέπει να ντύνομαι με συγκεκριμένο τρόπο (dress code), να χαμογελώ στους πελάτες, να τους προτείνω επιπλέον ροφήματα/φαγώσιμα για να ανέβει το τελικό νούμερο της απόδειξης, να αναγνωρίζω τους θαμώνες, να τους πιάνω κουβέντα... πλάκα έχει αλλά μου φαίνεται πολύ θεατρινίστικη η όλη ιστορία. Δεν είμαι τύπος που πιάνει εύκολα κουβέντα, προτιμώ να "ξεπετάω" τους πελάτες για να βγαίνει η δουλειά γρήγορα, και όταν προσποιούμαι ότι είμαι φιλικός, αυτό φαίνεται. Θα μου πεις και τί γουστάρεις ρε μεγάλε; Εδώ δε γουστάρεις, εκεί δε γουστάρεις, τι θες πια; Πιστεύω ότι καμιά δουλειά δεν είναι καλή, διαφορετικά δε θα χρειαζόταν να μας πληρώνουν για να την κάνουμε. Πολλές φορές χρειαζόμαστε δύο ή και τρεις δουλειές για να τα βγάλουμε πέρα. Καλά που έχουμε το Νίκο το Τσιαμτσίκα και μας λέει πόσο ανεβαίνει καθημερινά η βενζίνη, για να έχουμε το νου μας πόσες δουλειές να κάνουμε για να την πληρώνουμε. Όταν έπιασα αυτή τη δουλειά κατάλαβα τι θα πει να είσαι σκουλήκι που με μερικά δισεκατομμύρια άλλα σκλαβάκια στον πλανήτη ιδρώνεις για να την περνάνε καλά σαράντα άτομα. Οι πελάτες είναι ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα της ελληνικής κοινωνίας. Κουστουμαρισμένα στελέχη επιχειρήσεων, πιτσιρικάδες, φοιτητές, η κυρά Μαρίκα της γειτονιάς που θέλει να δοκιμάσει το καινούριο Strawberries and Cream Frappuccino, τρεντάδες, γκόμενες με ύφος μπλαζέ, κανένα παλικάρι με μπλούζα Manowar... Που και που σκάνε και Αμερικάνοι. Το πώς βρέθηκαν εδώ κανείς δεν το ξέρει. Πάντως αν είχε Λουμίδη στην Αμερική και βρισκόμουν εκεί, θα πήγαινα να δοκιμάσω κάτι τοπικό και όχι κάτι που βρίσκω στην πατρίδα μου. Σα να μου φαίνεται πως κάναμε τον κόσμο μια μεγάλη επαρχία των ΗΠΑ ώστε να νιώθουν σαν στο σπίτι τους όπου και να πηγαίνουν. Τουλάχιστον χαίρομαι για το ότι στην αλυσίδα καταστημάτων όπου βρίσκομαι, τα προϊόντα που πωλούνται είναι ποιοτικά, κάτι στο οποίο οι Αμερικάνοι δε μας έχουν συνηθίσει, είναι η αλήθεια. Αν το διαβάζει αυτό κάποιος συνάδελφος και κατάλαβε για ποιο μαγαζί πρόκειται, ή ακόμη και ποιός είμαι, έχω να πω ότι άλλο να δουλεύεις κάπου κι άλλο να αποδέχεσαι τη φιλοσοφία της δουλειάς που κάνεις. Όσο είμαι εκεί μέσα κάνω αυτό που μου λένε, αντιμετωπίζω τους πελάτες με τη γραμμή της εταιρίας. Έξω μπορώ να λέω ό,τι νομίζω.

Γαμώ τα πάντα

Πριν λίγες ημέρες μου είπαν ότι χρειάζεται να κάνω μια πολύ σημαντική δουλειά σε δημόσιο νοσοκομείο. Με το που άκουσα "δημόσιο νοσοκομείο" ήξερα ότι πριν πάω έπρεπε να πάρω μια έξτρα δόση από τα φάρμακά μου. Οι άνθρωποι εκεί είναι ανεκδιήγητοι. Συνηθισμένος από τα στάνταρ του εξωτερικού, δεν πίστευα αυτά που δείχνει ο Νικολάκης ο Ευαγγελάτος μέχρι που τα είδα με τα ίδια μου τα μάτια και ήμουν ο ίδιος αποδέκτης. Το ελληνικό Δημόσιο είναι δύσκολος αντίπαλος. Δεν πρέπει να υποτιμάται. Αν πιστεύει κανείς ότι θέλουν αλλά δε μπορούν γιατί το σύστημα είναι διογκωμένο, ας αναλογιστεί πόσο καλά είναι τα στρατιωτικά (δηλαδή κρατικά) νοσοκομεία και τι περίθαλψη έχουν τα υψηλόβαθμα κομματικά στελέχη όταν πηγαίνουν σε δημόσια νοσοκομεία. Εκεί που θέλουν, μπορούν, είναι η αλήθεια. Με το που μπεις σε ηλικία στράτευσης και δεν έχεις αναβολή, αμέσως σου στέλνουν χαρτί. Αν δεν παρουσιαστείς, χτενίζουν τον κόσμο να σε βρουν. Αν πρόκειται για κοινωνική καταστολή, ή να σου πουλήσει κανένας πολιτικός τις παπαριές του για να τον ψηφίσεις, εκεί δουλεύουν. Αν είναι για μια απλή βεβαίωση που πρέπει να χρησιμοποιήσεις στη δουλειά σου, σού γαμάνε τα καντήλια. Σήμερα προσγειώθηκα στην πραγματικότητα. Οι γιατροί, οι νοσοκόμες και οι ταμίες βαριούνται να κάνουν απλή εξυπηρέτηση. Όταν, όμως, έβαλα τις φωνές, για πότε σηκώθηκαν από τις πολυθρόνες τους δε λέγεται. Ε, λοιπόν, ξέρετε κάτι; Γαμώ και τα δημόσια νοσοκομεία, τους δημόσιους γιατρούς και τις νοσοκόμες. Γαμώ το τωρινό δημόσιο σύστημα υγείας, το ΙΚΑ και όλες τις δημόσιες υπηρεσίες. Γαμώ την ιδιωτική πρωτοβουλία στην παιδεία και την υγεία. Δύο κατ' εξοχήν θεμελιώδη αγαθά δε μπορούν να έχουν κερδοσκοπικό χαρακτήρα. Γαμώ την ιδιωτική τηλεόραση. Πρέπει να αντανακλάτε την κοινωνία στην οποία λειτουργείτε και όχι να τη διαμορφώνετε. Παπάρες. Γαμώ τις εταιρίες κινητής τηλεφωνίας και τις γαμημένες τους διαφημίσεις που μας γαμάνε τα μάτια και τα αυτιά κάθε τόσο. Γαμώ τα κινητά τηλέφωνα που πωλούνται προς κατανάλωση και όσους τα αγοράζουν για να τα δείχνουν και να παίζουν. Ναι, έχει και φωτογραφική μηχανή. Ναι, έχει και παιχνίδια Java. Ναι, παίζει και ΜΡ3 και έχει και ραδιόφωνο. Ναι, σου καβουρδίζει και καφέ και αν λείπει η δικιά σου σου τραβάει και μαλακία. Για τις γυναίκες υπάρχει η λειτουργία δόνησης. Γαμώ το lifestyle μας, που μας περισσεύει και τρέχει από τα μπατζάκια μας. Πολύ ύφος έχουμε για πολίτες μιας κουτσουλιάς στο χάρτη. Γαμώ τους Ολυμπιακούς Αγώνες "Αθήνα 2004" που μας έφεραν χωρίς να μας ρωτήσουν. Γαμώ τα λαμόγια που ακονίζουν τα μαχαιροπήρουνά τους ενώ ο κόσμος θα συνεχίσει να ζει με μισθούς πείνας. Γαμώ και κείνον τον κόσμο που δέχεται να ζει με τα λεφτά που παίρνει και την ίδια στιγμή δέχεται να πληρώνει τα δισεκατομμύρια που θα κοστίσει η Ολυμπιάδα. Γαμώ τις εταιρίες που σε πληρώνουν οχτώ ώρες και σε κρατάνε δώδεκα, μην δεν τους παράγεις και την τελευταία δεκάρα που μπορείς να τους παράγεις χωρίς να σε πληρώσουν. Τι σκατά είμαστε, σκλάβοι; Γαμώ τη Βανδή, το Νικολαϊδη, τη Βικτόρια, τον Μπέκαμ, τη Βίσση, τον Τσαλίκη, το Fame Story, το Μουρατίδη, το Μικρούτσικο, την Τατιάνα Στεφανίδου, τη Χριστίνα Λαμπίρη και όλους τους υπόλοιπους που νομίζουν ότι πρέπει για κάποιο λόγο να ασχολούμαστε μαζί τους. Γαμώ τους γονείς των παιδιών που πουλάνε χαρτομάντηλα στις καφετέριες. Γαμώ την Πρόνοια που δεν κάνει τίποτα γι αυτό, γιατί, βλέπεις, το ελληνικό κράτος δεν αναγνωρίζει μειονότητες. Γαμώ τους παπάδες και τα παραμύθια τους. Καραγκιόζηδες με μαύρες κελεμπίες με πολιτική επιρροή. Να κάνετε το ξε-σχίσμα σας και να σηκωθείτε να φύγετε, να πάτε στο Ιράν. Εδώ θέλουμε κοσμικό κράτος. Γαμώ τους καραβανάδες που μας υποχρεώνουν να χάσουμε ένα με ενάμιση χρόνο από τη ζωή μας για να τους σερβίρουμε φαγητά και να τους σφουγγαρίζουμε τα πατώματα ενώ πληρώνονται με τους μισθούς μας. Να βγάζετε τα Panzer στη Βασιλίσσης Αμαλίας και να έχετε το μαλάκα σας στην κρατική τηλεόραση να λέει τι γαμάτος στρατός που είστε, αυτό ξέρετε να το κάνετε. Αυτό που φοβάμαι είναι να μη μας την πέσει κανένας και τελικά αποδείξετε την ανικανότητά σας. Γαμώ τον πόλεμο στο Ιράκ και τη δεξιά κυβέρνηση των Αμερικανών. Αν ξαναβγούν κυβέρνηση, θ' αλλάξω πλανήτη. Δεν την παλεύω με την πάρτη τους. Γαμώ τον Οσάμα μπιν Λάντεν, την Αλ Κάιντα και τις βόμβες τους. Να γυρίσετε πίσω στις σπηλιές σας και να μας αφήσετε ήσυχους. Εδώ είναι Δύση, εμείς δε σηκώνουμε μαλακίες με μπούρκες και ξύλο. Να ψοφήσετε και να βράσετε στα καζάνια της κόλασης με μπόλικο ρύζι και γυναίκες! Γαμώ τις κυράτσες με το λουκ και το στυλ τους. Το ξανθό βαμμένο μαλλί, το κραγιόν και το πρόσωπο που έχει υποστεί λίφτινγκ δε λένε τίποτα σε κανένα. Γαμώ τους μπάτσους που έχουν κατακλύσει την πόλη με τα περιπολικά τους και πεζοί και ζητάνε ταυτότητες από αμέριμνους σκουρόχρωμους κατοίκους της Αθήνας ενώ αν γίνει μια διάρρηξη παραπέρα σφυρίζουν αδιάφορα. Προδίδετε την εμπιστοσύνη μας σε σας! Γαμώ τους αγρότες, τους εμπόρους στη λαϊκή και στα σούπερμάρκετ και τους ιδιοκτήτες των καφέ και των μπαρ. Με τέτοιες τιμές σε λίγο δε θα ψωνίζει κανένας. Έτσι δε θα έχετε να φάτε ούτε εσείς. Σταματήστε όσο είναι καιρός. Εντάξει, θέλετε να μη βγαίνουμε έξω και να κλεινόμαστε στα σπίτια μας και να σωφρονιζόμαστε με την τηλεόραση, αλλά βλέπετε ότι αυτό ούτε και για σας είναι καλό. Γαμώ τις γκόμενες, που σε θέλουν να βγάζεις 2000 ευρώ το μήνα ή να βρίσκεσαι στο δρόμο του να τα βγάλεις. Γαμώ τ' αγόρια που λένε χίλιες δύο μπαρούφες στις κοπέλες (εγώ θέλω σοβαρή σχέση) μόνο και μόνο για να τις "οριζοντιώσουν" και μετά να τις παρατήσουν. Γαμώ τους χούλιγκαν και όσους τους αφήνουν να αλωνίζουν. Κρίμα τα σπίτια και τα μαγαζιά του κοσμάκη. Έτσι και γίνει ντέρμπυ, αυτά τα γουρούνια διαλύουν ό,τι βρουν μπροστά τους, ενώ συλλήψεις δε γίνονται ποτέ. Α ρε ελληνικό κωλοκράτος! Πουτάνα Αθήνα. Ας γαμηθούνε όλα. Ας μας πνιξουν τα χρέη. Ας γίνουμε σαν το Κονγκό και την Ινδονησία να δούμε τι θα καταλάβουμε. Όπως μετανάστευσαν οι πατεράδες μας, ας ετοιμαστούμε να κάνουμε μια μέρα το ίδιο. Γαμώ εμένα τον Φαντασμάκ. Όλο κλαίς σα μουνάκι και δεν κάνεις τίποτα από τη μεριά σου, γαμημένε άντρα.