Λονδίνο, 7 Ιουλίου 2005

Δεν είχα καταλάβει τίποτε μέχρι που με ξύπνησε τηλέφωνο απ' την Ελλάδα. Και μου 'παν τα μαντάτα. Αυτό είναι ενημέρωση, Αθήνα-Πάτρα μέσω Τρικάλων. Μην έχοντας ούτε τηλεόραση ούτε ραδιόφωνο, με το που σηκώθηκα απ' το κρεβάτι προσπάθησα να μπω να ακούσω BBC News από το Ίντερνετ. Ο σέρβερ ήταν πλήρης και δεν επιτρέπονταν άλλες συνδέσεις. Μόλις τώρα κατάφερα να μπω στο Five Live. Έμαθα ό,τι μπορούσε να μαθευτει από το site του BBC και από ελληνικά ειδησεογραφικά sites. Πέρασα έξω από μια παμπ που είχε κόσμο μαζεμένο στην πόρτα. Μέσα, μια τηλεόραση είχε ζωντανή μετάδοση από τα συμβάντα. Ο αρχηγός της Metropolitan Police Ίαν Μπλαιρ μιλούσε εκείνη τη στιγμή. Στους δρόμους υπήρχε κόσμος με τα κουστούμια του που αδυνατούσε να μετακινηθεί μιας και είχαν παραλύσει οι συγκοινωνίες. Πιθανότατα σήμερα να εμφανίστηκαν στις δουλείες τους και να τους έδιωξαν για το υπόλοιπο της ημέρας. Άλλοι είχαν μια σαστισμένη έκφραση ενώ άλλοι μιλούσαν και γελούσαν προσπαθώντας να μη σκέφτονται το τι θα συμβεί αργότερα. Μερικές αστυνομικές περίπολοι επίσης βρίσκοταν εδώ και κει μιλώντας με τους πολίτες. Δεν είδα ούτε ένα κόκκινο λεωφορείο, ενώ πέρασα από τρεις σταθμούς του μετρό και ήταν όλοι με κατεβασμένα τα ρολά. Κάποιοι δε θα πάνε νωρίς σπίτι τους απόψε, αν θα πάνε καθόλου. Η ρεσεψιονίστ και οι υπεύθυνοι της εστίας μάλλον ανήκουν σ' αυτούς. Από το πρωί που σηκώθηκα μέχρι τώρα ακούω απ' το παράθυρό μου σειρήνες. Μου τηλεφώνησαν συγγενείς και φίλοι απ' την Ελλάδα. Στη ρεσεψιόν της εστίας υπάρχει σημείωμα που αναφέρει να μη μετακινηθούμε στην πόλη και να ειδοποιήσουμε τις οικογένειές μας αν δεν το έχουμε κάνει ήδη. Οι δημοσιογράφοι απέδωσαν την ευθύνη σε μια οργάνωση-παρακλάδι της Αλ Κάιντα, αλλά τελικά δεν έχει και τόσο σημασία ποιός το έκανε. Σημασία έχει το τι λέει ο κόσμος. Ναι, πιθανότατα οι δράστες να είναι ισλαμοφασίστες, ιδεολογικοί σύμμαχοι της κ. Παπαρήγα αλλά και μεγάλου ποσοστού Ελληναράδων που αναφωνούν "καλά να πάθουν για όλα αυτά που προκάλεσαν σε ανθρώπους με σκουρότερο χρώμα επιδερμίδας". Αν, για χάρη της συζήτησης, δεχτούμε ότι οι λευκοί Λονδρέζοι είναι ένοχοι για τις σφαγές αμάχων πληθυσμών επειδή ψηφίζουν αυτούς που τους βομβαρδίζουν, αμέσως αυτός ο ισχυρισμός καταρρίπτεται από ένα αντιπαράδειγμα. Ο σταθμός της Edgware Road, που χτυπήθηκε από βόμβα, εξυπηρετεί μια περιοχή που είναι πόλος συγκέντρωσης της αραβικής κοινότητας του Λονδινου. Επίσης, από τα χτυπήματα αυτά επηρεάστηκαν μαύροι, λατινοαμερικάνοι και ασιάτες, όχι μόνο λευκοί. Αν δεχτούμε αυτόν τον ισχυρισμό, ο οποίος δε στέκει. Δύο εγκλήματα δεν αλληλοακυρώνονται. Αν οι "αγωνιστές" ήθελαν να "φάνε" αυτούς που βομβάρδισαν τις χώρες τους, θα έκαναν ακριβώς αυτό και δε θα έβαζαν στόχο αθώο κόσμο. Δεν είναι ότι οι ηγέτες είναι απλησίαστοι, απλώς αν κάποιος επιχειρήσει να τους σκοτώσει δε θα βγει απο κει ολόκληρος. Αλλά σε περίπτωση επίθεσης αυτοκτονίας, ο επιτιθέμενος δε φοβάται για τη ζωή του αφού εκτελέσει την αποστολή του. Αυτό αποδεικνύει ότι δεν τους ενδιαφέρει η δικαιοσύνη αλλά ήθελαν να σκοτώσουν αθώο κόσμο που το μόνο έγκλημα που έκανε ήταν να πάει το πρωί στη δουλειά του. Ναι, ξέρω, δεν υπάρχουν αθώοι, όλοι αυτοί που σκοτώθηκαν σε επιθέσεις τρομοκρατών είναι ένοχοι για κάτι, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο. Να δούμε αν αυτοί οι μάγκες σκεφτούν τα ίδια αν παρόμοιο χτύπημα γίνει στην πόλη τους με στόχους τους ίδιους ή κάποιους δικούς τους. Γιατί αν είσαι μακριά από κάτι που δεν ξέρεις και δεν καταλαβαίνεις, εύκολα το μισείς αν σε μάθουν να το μισείς κι εύκολα το αγαπάς αν σε μαθουν να τ' αγαπάς.