Με πήρε φίλος από Αθήνα και ρώτησε πώς είμαι. Χτες και σήμερα συνεχώς απαντάω τηλέφωνα. Μετά μπήκα στο monitor να δω τι γράφετε. Έχω διαβάσει πολλά, ότι έτσι είναι κι αυτός φταίει, όχι, αλλιώς είναι κι ο άλλος φταίει. Τελικά πώς είναι, έτσι ή αλλιώς, ρε παιδιά, πείτε και μας να ξέρουμε. Kαι μερικά αμερικάνικα blogs που οι συγγραφείς τους σηκώνουν το κεφάλι στον αέρα και λένε "μα τι τους κάναμε, δε φτάνει που πήγαμε να τους ελευθερώσουμε, έρχονται και ανατινάζονται στους δρόμους μας;" Καλά, αυτά τα έχουμε πει χιλιάδες φορές. Είμαστε τόσο πορωμένοι με το ψέμα που σερβίρουν στον καθένα μας, που και μπροστά μας να μας βάλουν την αλήθεια δε θα τη δούμε. Ελπίζω να μη δούμε φαινόμενα έξαρσης ξενοφοβίας εδώ. Σ' αυτή την πόλη μιλιούνται πάνω από 300 γλώσσες. Τώρα θα φανεί αν οι άνθρωποι που τις μιλούν συνυπάρχουν κιόλας. Το BBC Radio Five μιλά, μιλά, μιλά, όχι διαφορετικά απ' όσο θα μιλούν τώρα οι ελληνικοί ραδιοσταθμοί που κάνουν υποθέσεις, διαβάζουν αστυνομικά δελτία και περιγράφουν τι συμβαίνει. Είδα τη φωτογραφία της κοπέλας που κλαίει και μόλις βγήκε απ' το λεωφορείο που καιγόταν. Καπηλεύονται τα συναισθήματα εκείνων που επέζησαν, για να προκαλέσουν συναισθήματα στους αναγνώστες και θεατές και να φέρουν νούμερα στο website/τηλεοπτικό κανάλι τους. Τριάντα νεκροί. Πενήντα. Εβδομήντα. Είκοσι χιλιάδες. Δεν έχει καμία σημασία. Κανείς δε συγκινείται με τους αριθμούς. Στατιστική είναι αυτά. Αν όμως ένας νεκρός ήταν δικός μας άνθρωπος... πώς αλλαζει η οπτική γωνία ε; Ο κάλος στον εγκέφαλο βασιλεύει παντού όμως. Π.χ. οι αμερικάνοι βγήκαν να πουν ότι "όχι, εμείς υποφέραμε περισσότερο, εμείς θελουμε μεγαλύτερη συμπόνοια, όχι αυτοί" (Credit στον Nick για το link) Διάβασα διάφορα σήμερα το πρωί, π.χ. για συλλογική ευθύνη, παρότι πολλά blogs χτες κατέρριψαν αυτόν τον ισχυρισμό. Και άλλα πολλά. Τέλοσπαν, έχουμε και δουλειά και πρέπει να παω να συνεχίσω. Στο κάτω κάτω σε ιμπεριαλιστική χώρα ζούμε, είμαστε ένοχοι που οι φόροι μας πάνε σε βομβαρδισμούς και που στηρίζουμε το αγγλοαμερικανικό λόμπυ. Για ανθρωπιστές ψάχνεις σ' αυτό το blog; Σε γελάσανε! Για δες πάνω δεξιά. London, England, United Kingdom γράφει. Πώς γίνεται άνθρωπος που μένει σ' αυτή τη χώρα να είναι ευαίσθητος κι ανθρωπιστής;