Οι σημαίες ακόμη κυματίζουν μεσίστιες στο αστυνομικό τμήμα της γειτονιάς. Μία η βρετανική και μία η σημαία της αστυνομίας. Στη Γερμανία επίσης είχαν τις σημαίες μεσίστιες ως ένδειξη συμπαράστασης.
Ο κόσμος όμως έδειξε να μην πτοείται. Χτες Κυριακή πήγαμε βόλτα στη νότια όχθη του Τάμεση. Πολύς κόσμος έξω. Το παζάρι με τα μεταχειρισμένα βιβλία στη θέση του κάτω από την Waterloo Bridge. Kαθίσαμε με τους καφέδες μας στα Jubilee Gardens, μια έκταση γρασιδιού κάτω από τη ρόδα του Λονδίνου (London Eye).
To London Eye δεν αρέσει στους Λονδρέζους να το λες ρόδα του Λούνα Παρκ (ferris wheel) αλλά Ρόδα Παρατήρησης (observation wheel)... μπας και περάσει στη συνείδηση του κόσμου. Ποιός άλλωστε θα έδινε 15 λίρες (~23 ευρώ) για μισή ώρα περιστροφή σε μια ρόδα; Έχε χάρη που είναι μεγάλη και βλέπεις το σύμπαν απο κει πάνω.
Ντρεπόμουν να πω στην παρέα μου ότι υπάρχουν αρκετοί συμπατριώτες μου που δε στενοχωρήθηκαν μ' αυτό που έγινε την Πέμπτη και το δηλώνουν ευθαρσώς. Σε Eurovision και Euro 2004 διαχωρίζω τη θέση μου και δηλώνω απερίφραστα ότι δεν είμαι "περήφανος" και λοιπές αρχιδιές, αλλά για θέματα όπως η αναστήλωση της Ακρόπολης ή για το ότι κάποιοι Έλληνες χαμογελάν κάτω απ' τα μουστάκια τους για τα χτυπήματα της Πέμπτης και προσπαθούν να τα... δικαιολογήσουν, ως Έλληνας που θέλει ν' ασχολείται με τα πολιτικά δρώμενα με κάνει να θέλω να είμαι σιωπηλός.
Τα Jubilee Gardens μετά από ολοήμερη κρεπάλη. Εδώ και κάτι βδομάδες δεν είχαμε δει καλό καιρό και χτες ήταν ευκαιρία. Μέχρι και κοντομάνικα φορέσαμε.
O μέχρι πριν τρεις βδομάδες Έλληνας συγκάτοικος ούτε ένα τηλέφωνο δεν πήρε να ρωτήσει αν είμαστε καλά. Βασικά, τον έβλεπα που περίμενε πως και πως να πάει κάτω στην Ελλάδα για δύο μήνες. Τώρα πιθανότατα να βρίσκεται σε καμιά παραλία μ' ένα φραπέ και θα χαζεύει γυναικείους κώλους και στ' αρχίδια του για μας εδώ πάνω. Δέχτηκα όμως μερικά τηλέφωνα από γνωστούς που απ' όσο τους ξέρω ήθελαν να μάθουν πώς νιώθουν οι κάτοικοι του Λονδίνου "από πρώτο χέρι" ώστε να χρησιμοποιήσουν αυτήν την πληροφορία στις αριστερίστικές τους συζητήσεις.
Σήμερα Δευτέρα οι εργαζόμενοι ξαναπήγαν στις δουλειές τους. Η κίνηση στο μετρό ήταν κανονικότατη. Οι εργαζόμενοι στους σταθμούς είπαν ότι δε μπορούν να κάνουν τίποτε άλλο από το να συνεχίσουν να δουλεύουν. Αυτό είναι το Λονδίνο που γνώρισα και κανένας πούστης τρομοκράτης δε μπορεί να το αλλάξει.
