Διάφορες σκέψεις και προβληματισμοί. Λέω τα πράγματα όπως τα βλέπω, χωρίς να προσπαθώ να τα ωραιοποιήσω για να φαίνονται "καθωσπρέπει" ως ανάγνωσμα.
Κυριακή, Οκτωβρίου 30, 2005
Ξέχνα αυτά που ήξερες!
Μάλιστα. Θυμηθήκαμε και λίγο τους Hardline και το Double Eclipse και την διασκευή που έκαναν οι Steelhouse Lane στο Doctor Love.
Κοιτούσα κάτι φωτογραφίες του Johnny Gioeli όταν ήταν με τις μαλλούρες και τις περμανάντ και λέω κοίτα πως αλλάζει ο άνθρωπος. Eίχα πρωτοδει videoclip των Hardline στη Θεσσαλονίκη στο Harley Bar το 2003. Δύο σχεδόν συνεχόμενα: Hot Cherie και Takin' Me Down. Τότε κάθε Πέμπτη βράδυ έβαζε glam/ποζεριές. Πρέπει να το έχει κρατήσει ακόμη αλλά να έχει μεταθέσει τη μέρα.
Firefest festival σε Nottingham και Αθήνα. House of Lords, Danger Danger, Harem Scarem και Redrum. Στην Αθήνα το φεστιβάλ γίνεται στο Underworld (εκεί που ήταν παλιά το Next).
Ωραία μαγαζιά. Και το Harley και το Booker στη γωνιά. Τώρα, γιατί στο Booker βαράνε μύγες ενώ το Harley είναι κατάμεστο, ποιος ξέρει. Ούτε πια ξέρω πότε θα ξαναπάω εκεί. Έχει και κάτι φοβερές γυναίκες. Στο θέμα της μουσικής τουλαχιστον το θέμα το κανονίσαμε. Έχω και ωραία παρέα στην Αθήνα και γενικώς τα αλωνίζουμε τα ροκάδικα. Ενώ στις Αγγλίες έχω πήξει στους φλώρους. Είναι καθαρά θέμα τύχης πού θα πέσεις. Αν θέλω εδώ να πάω σε ροκάδικο κανείς δε θα έρθει μαζί μου. Φλώροι όλοι ρε! Εντάξει κι αλλού καλά είναι αν πας, αλλά θέλω να πηγαίνω και στα "δικά μου" μέρη, και νιώθω πιο άνετα και περνάω καλά (είπαμε, τα άλλα είναι για να "ψαχτείς"). Αλλά δε με βλέπω να βγαίνω έξω, πόσο μάλλον σε ροκάδικο, για πολύ καιρό ακόμα. Και όταν μετά αρχίσουν οι υποχρεώσεις, η μόνιμη δουλειά, δεις ότι οι παρέες σου από χαμάληδες μετατρέπονται σε επαγγελματίες με σακάκια και γραβάτες και βρεις γκόμενα καριερίστα που θέλει ακριβό εστιατόριο και χάι μπαρ και καλό ντυσιματάκι... ξέχνα τα αυτά που ήξερες. Μετά μπαίνεις στο τριπάκι της ρουτίνας, στην κρεατομηχανή του συστήματος μέχρι τα 63 σου. Αυτό θα το δεχόμουν αν επηρέαζε μόνο τη δουλειά μου, δηλαδή το χρόνο τον οποίο δίνω όχι για προσωπική μου ευχαρίστηση αλλά για να παράξω κάτι και να βγάλω τα προς το ζην. Εκεί υπόκειμαι σε άλλους κανόνες απ' ότι το υπόλοιπο της ημέρας και σ' αυτό δεν έχω αντίρρηση. Αλλά γιατί πρέπει να γίνει το ίδιο και με το χρόνο που αφιερώνω για διασκέδαση, μουσική και γκομενιλίκια;