Star Wars και μεσαίωνας

Δεν έχω δει κανένα απ' τα έξι. Κι ούτε πρόκειται. Δεν το αφήνανε στα τρία τα παλιά να παραμείνει κλασικό, τι τα θέλαν τα Σιθ και τον Άνακιν και την Πόρτμαν; Φαίνεται πως ο Λούκας έχει οικονομικά προβλήματα και λέει ας κάνουμε και παιχνίδια, ας κάνουμε και τρία πρίκουελ... εντάξει, το θέμα είναι ότι χέζεται στα φράγκα οπότε στα παπάρια του. Μετά έχουμε τον Τόλκιν (καμιά σχέση με τον κιθαρίστα των Stratovarius) και τους άρχοντες των δαχτυλιδιώνε. Όταν βρίσκομαι σε παρέα και με ρωτάνε και λέω πως δεν έχω δει ούτε Star Wars, ούτε LOTR, μπορώ να αισθανθώ τον οίκτο πίσω από τα βλέματά τους. Έχω συνηθίσει και δε δίνω πια σημασία. "Πάμε στην Επιστροφή του Βασιλιά;" "Όχι". "Πάμε στο Revenge of the Sith;" "Όχι γαμώ το διάολό μου". Και ούτω καθεξής. Το θέμα είναι ότι ξοδεύονται εκατομμύρια δολλάρια για να φτιαχτούν ταινίες που θα ξεχαστούν σε πέντε μήνες μέχρι να βγουν σε διβιδί και να ξαναξεχαστούν μετά από ένα μήνα. Αυτό τον κινηματογράφο θέλει η ΜΡΑΑ να προστατέψει απο την πειρατεία και κλείνει μέσα όποιον κατεβάζει τις ταινίες της με torrents. Να τον χαίρονται αυτόν τον κινηματογράφο! Δε θυμάμαι πότε ήταν η τελευταία φορά που είδα καλή ταινία στο σινεμά. Μάλλον το Φαινόμενο της Πεταλούδας. Κάποτε μου είχαν πει να δω και το Ρέκβιεμ για ένα Όνειρο αλλά δεν είμαι πολύ του αισθηματικού/κοινωνικού, δεν το έχω κάνει ακόμη. Αν κάνεις μια βόλτα σε κεντρικούς δρόμους θα δεις το merchandising των Sith να έχει κατακλύσει το σύμπαν. Καρτ ποστάλ, στολές για πιτσιρίκια, φλυτζάνια και το κακό συναπάντημα. Αυτό υποδηλώνει ότι δεν είναι επιστημονική φαντασία αλλα μόνο φαντασία (Lord of the Rings με διαστημόπλοια). Η επιστημονική φαντασία εμπεριέχει και την επιστήμη. Ως τέτοια δεν προσφέρεται για μαζική κατανάλωση. Έτσι λέω να παρατήσω τις σπουδές και να το ρίξω στο γράψιμο. Κάτι τέτοιο είναι σίγουρη δουλειά. Κάθεσαι και γράφεις ένα βιβλίο για τέρατα, δαίμονες, δράκους και ανδρείους πολεμιστές με σπαθιά και μαγικές δυνάμεις. Πιτσιρίκια-μάγοι με σχολικές στολές πιάνουν επίσης τόπο. Μπορεί να μη γίνεις πρώτο όνομα αλλά θα βγάλεις πολύ πολύ χρήμα. Ίσως τα βιβλία σου δε γίνουν ταινίες όμως θα γίνουν μπεστ σέλλερ. Δεν υπάρχει συγκεκριμένο target group. Όλα τα σφάζεις, όλα τα μαχαιρώνεις. Και παιδιά και μεγάλους. Όλοι θα σε διαβάσουν. Και ίσως μετά από πολλά χρόνια να αγοράσουν τα δικαιώματα των έργων σου να τα κάνουν και ταινίες. Πάλι χρήμα. Μάγκας; Μάγκας! Μελετάς την αγορά και ξέρεις ότι ο κόσμος ψοφά για παραμύθια. Δεν έχει σημασία αν είμαστε στον εικοστό πρώτο αιώνα, έχουμε αυτοκίνητα, αεροπλάνα και υπολογιστές κι έχουμε στείλει ανεπάνδρωτα σκάφη στον Άρη. Δεν έχει σημασία αν αποτινάξαμε το Μεσαίωνα μισή χιλιετία πριν. Το μυαλό είναι ακόμη εκεί. Στα σπαθιά και στις φωτιές. Αλλά έλα που δε μπορώ να κάτσω να γράψω μ' αυτή τη θεματολογία. Θα προτιμούσα κάτι σε Tom Clancy. Αλλά θα ήμουν μια τρίχα απ' τ' αρχίδια το Lucas αν έγραφα για τρομοκρατικές απειλές. Το θέμα είναι να πιάσεις το vibe της κοινωνίας. Αν μπορέσω και ανταποκριθώ σ' αυτό μετά και τα φράγκα μου θα έχω και μάγκας θα είμαι. Και συ, Σταρτρεκά, θα γίνεις μια γραφική φιγούρα μέσα σ' ένα υπόγειο, θα διαβάζεις Σπάιντερμαν και δε θα σου δίνει κανείς σημασία.