Τρίτη, Απριλίου 26, 2005

Marla Ruzicka

"To have a job where you can make things better for people? That's a blessing! Why would I do anything else?" Marla Ruzicka (1976-2005) Η Marla Ruzicka σκοτώθηκε στις 16 Απριλίου σε επίθεση αυτοκτονίας σε αεροδρόμιο της Βαγδάτης. Είχε εργαστεί για να συγκεντρώσει χρήματα για τις οικογένειες των αμάχων που χάθηκαν στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν. Πολλές φορές με κίνδυνο της ζωής της έμπαινε μέσα στις εμπόλεμες περιοχές πηγαίνοντας και ξαναπηγαίνοντας στις ίδιες οικογένειες τις οποίες βοηθούσε. Ήξερε ότι ίσως πέθαινε. "Θα είναι καλύτερο για τις ιστορίες αυτών των οικογενειών" είχε πει. Η Marla δε θα μπορούσε να κάνει άλλη δουλειά εκτός από κάποια με την οποία βοηθάει κόσμο. Ήταν ένα χρόνο μεγαλύτερή μου. Θα μπορούσε να είναι σε καμία σχολή, να έχει τελειώσει και να πασχίζει να κάνει καριέρα και λεφτά, να μένει σε ένα μικρό διαμερισματάκι όπου μετά τη δουλειά να γυρνούσε και να χάζευε τηλεόραση και την άλλη μέρα πάλι δουλειά, να έχει ως μοναδικό ενδιαφέρον πότε θα σχολάσει, μπας και αυτό το βράδυ βγει έξω με το καινούριο παντελόνι που έκανε οχτώ ώρες να το διαλέξει και γενικώς να ζει στην κοσμάρα της. Έζησε, όμως, τη ζωή που θέλησε και κάτι καλό βγήκε απ' αυτό. Θέλω να την ευχαριστήσω γιατί μου έδειξε ότι οι πιο πολλές μου έγνοιες είναι για μαλακίες πράγματα. Γιατί έδωσε τη ζωή της για τη ζωή άλλων και πίστευε πραγματικά σ' αυτό που έκανε. Γιατί η δουλειά που κάνω εγώ δεν έχει άμεση σχέση με τη σωτηρία ανθρώπινων ζωών (ούτε π.χ. γιατρός ούτε πυροσβέστης είμαι). Αν και είναι χρήσιμη δουλειά και μου αρέσει, ο πρωτεύων σκοπός της είναι να βγάλεις περισσότερα λεφτά σε κάποιον κουστουμαρισμένο ΜΑΛΑΚΑ. Και έχοντας συνειδητοποιήσει αυτό εδώ και χρόνια, συνεχίζω έτσι. Να 'σαι καλά Μάρλα. Τώρα παω να ξαναλουφάξω στην ασφάλεια της κοσμάρας μου.

1 σχόλιο:

Oneiros είπε...

Από το άρθρο των NYT:

won over Congress and the U.S. military, persuading the United States to free a precedent-setting $20 million for civilians it injured by mistake in Afghanistan and Iraq

Η Marla θα ήταν 8 χρόνια μικρότερή μου, αλλά μπορώ να πω μετά βεβαιότητας ότι δεν έκανα ποτέ κάτι τόσο χρήσιμο για τους συνανθρώπους μου' ούτε κάποιος απ' όσους ξέρω.

Χωρίς διάθεση για μελοδραματισμό, από τα λίγα πράγματα που διάβασα και με συγκίνησαν, αυτό τον καιρό (κι άσε να νομίζουν κάποιοι ότι το "πνεύμα των ημερών" είναι ο οβελίας και τα αβγά..). Thanks for posting it.