"Θα πάω στα κανάλια..."

Από τις λίγες φορές που συμφωνώ με τον Μανδραβέλη. Στην Ελλάδα οι θεσμοί έχουν απαξιωθεί τόσο που ο πολίτης έχει χάσει την εμπιστοσύνη του σ' αυτούς. Τελευταίο του προπύργιο είναι... τα κανάλια. Πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει δυσανασχετημένο πολίτη να φωνάζει σε δημόσια υπηρεσία ότι θα φέρει τα κανάλια; Μετά είναι ν' απορείς γιατί οι ειδήσεις κρατάνε μιάμιση ώρα. Εδώ και το άρθρο του Μανδραβέλη. Ένας από τους λόγους που δε θέλω να γυρίσω πίσω είναι κι αυτός. Αν ισχύει όντως ότι στην Ελλάδα για να ζήσεις σαν άνθρωπος χρειάζεται είτε να δωροδοκήσεις είτε να έχεις γνωστό κάπου, τότε μάλλον δεν έχω ελπίδες. Ούτε λεφτά μου περισσεύουν, ούτε πολιτικούς, ούτε υψηλόβαθμα στελέχη ξέρω. Άσε που να δωροδοκήσω δε μου γουστάρει (πού ακούστηκε να δωροδοκήσεις κάποιον για να κάνει τη δουλειά του;) Οπότε, αν είσαι Έλληνας πολίτης που δεν έχει ούτε γνωστούς ούτε λεφτά για να προσπεράσει τις νομικές διαδικασίες και σου συμβεί κάτι, τί γίνεται; Θα πας στον Ευαγγελάτο; Επειδή οι θεσμοί δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους; Δε θέλω. Δε μπορώ να το φανταστώ. Αν έχω μια διαφορά με κάποιον θέλω να αναλάβει η δικαιοσύνη κι όχι ο κάθε χατζηπαπάρας που έχει από πίσω του έναν μεγαλοεκδότη. Όμως με τα κανάλια υπάρχει μια αμφίδρομη σχέση αλληλεξάρτησης. Έτσι όπως είναι τώρα η κατάσταση, εσύ χρειάζεσαι τα κανάλια για να βρεις το δίκιο σου. Τα κανάλια χρειάζονται εσένα για να τους φέρεις νουμεράκια. Και για να παίξεις ρόλο στο "σωφρονισμό" του συμππολίτη σου από την εξουσία, μέσω της τηλεόρασης. Κάποιοι δεν αντέχουν τη σύγκριση της χώρας μας για το Κογκό, την Τουρκία και την Κολομβία. "Α, όχι, δεν είμαστε εμείς έτσι". Κοίτα γύρω σου ρε κακομοίρη. Δες πόσο σε πληρώνου στη δουλειά και πόσο σε κρατάνε πέρα απ' το ωράριό σου. Δες τι θα πάθεις αν θέλεις να κάνεις εγχείρηση και δεν έχεις φράγκα ή κανα γνωστό. Θες κι άλλα; Σου φόρτωσαν ολυμπιάδα που πρέπει να δουλεύεις τζαμπέ ένα χρόνο και μια βδομάδα για να την ξεπληρώσεις, αλλά το Σεπτέμβριο του '97 κούναγες τα σημαιάκια σου. Η τηλεόρασή σου έχει γίνει δικαστής, κωμικός, ψυχαγωγός, έχεις μάθει τον κόσμο από το γυαλί. Τώρα που το τωρινό πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας είναι οι παπαδες, μπορούμε να κάνουμε και μια σύγκριση και με το Ιράν και το Λίβανο.