Αυτό έβλεπα για έντεκα μήνες απ' το παράθυρό μου. Όταν πάρθηκε η φωτογραφία ο καιρός ήταν καλός (για Λονδίνο).
Τώρα θα μένω με τέσσερις (4) Κινεζους. Βέροι Κινέζοι όλοι τους με 2-3 χρόνια στην Αγγλία ο καθένας. Οι Κινεζοι είναι ένας λαός που μέχρι τώρα προτιμούσα να είμαστε από μακριά και αγαπημένοι. Είναι τόσο διαφορετικοί από μας στον τρόπο έκφρασης, στις συνήθειες, στη γλώσσα, στα πάντα. Όσες φορές τύχαινε να έχουμε Κινέζο σε εστία δεν καταλαβαίναμε γιατί ήταν τόσο απόμακρος. Τώρα το κατάλαβα. Πώς θα μπορέσουμε λοιπόν να συνυπάρξουμε;
Αγγλικά είτε δεν καταλαβαίνουν καλά, είτε ερμηνεύουν τις αγγλικές εκφράσεις διαφορετικά. Πρέπει να τους λες κάτι πέντε φορές με πέντε διαφορετικούς τρόπους για να το πιάσουν και πάλι δεν καταλαβαίνεις αν το πήραν στραβά ή όχι. Φαίνεται ότι δεν έχουμε τον ίδιο τρόπο να κάνουμε πλάκα, ούτε η αίσθηση ειρωνίας είναι ίδια.
Τα φαγητά που τρώνε είναι όλα εισαγόμενα. Όλα από Κίνα. Η κουζίνα μυρίζει συνεχώς ασιατικό άρωμα. Στο τραπέζι κάθε απόγευμα μαζεμένοι μιλάνε την όλο φωνήεντα γλώσσα τους και σε κάποιες φάσεις γελάνε όλοι μαζί και λες "τι να είπε τώρα αυτός εκεί;" Οι άνθρωποι αυτοί έχουν φέρει τη χώρα τους μαζί τους, όπως έχουν κάνει τόσοι λαοί που έχουν έρθει εδώ. Πόσο δύσκολο να είναι γι' αυτούς να ζουν σ' ένα μέρος που δεν καταλαβαίνουν; Πόσο δύσκολο θα ήταν για μας αν χρειαζόταν να πάμε στην Κίνα; Εδώ ακόμα δεν έχω μάθει τα ονόματά τους.
Άραγε έκανα καλά που έκλεισα αυτό το δωμάτιο; Θα μπορέσουμε να συνυπάρξουμε; Θα δείξει.
Σάββατο, Αυγούστου 20, 2005
Υπάρχουμε... συνυπάρχουμε; Ο Έλληνας στο κινέζικο σπίτι.
Θα μου λείψουν τα τομάρια. Είχαμε τις καλές και τις κακές μας στιγμές, αλλά πριν ένα χρόνο οικειοποιήθηκα μια παρέα άγνωστη. Γνωριστήκαμε όλοι και μείναμε στο ίδιο διαμέρισμα. Καθώς το δωμάτιο αδειάζει από πράγματα βλέπω τι ιστορία γράψαμε εκεί και ότι αυτό που είχαμε στην άκρη του μυαλού μας τελικά έγινε. Ήμασταν προσωρινοί, άλλοι πριν από μας έμεναν εκεί και τώρα ήρθε η ώρα να πάρουμε πούλο. Την μετακόμιση την έκανα μόνος χωρίς βοήθεια, πηγαινοερχόμενος δύο φορές τη μέρα από το παλιό στο καινούριο σπίτι κι αντίστροφα. Ακόμα έχουν μείνει κάποια πράγματα, αλλά πλέον άυριο θα έχει τελειώσει. Έπρεπε να παίξει κι η απαραίτητη σκούπα και το σφουγγάρισμα, καθώς υπάρχει κίνδυνος να σου κρατήσουν ποσό απ' την εγγύηση αν στην επιθεώρηση δε βρουν το σπίτι αρκετά καθαρό. Καθόλου παράξενο, καθότι στη χώρα αυτή ούτε ένα ποτήρι νερό δε σου δίνουν δωρεάν.
Αυτό έβλεπα για έντεκα μήνες απ' το παράθυρό μου. Όταν πάρθηκε η φωτογραφία ο καιρός ήταν καλός (για Λονδίνο).
Τώρα θα μένω με τέσσερις (4) Κινεζους. Βέροι Κινέζοι όλοι τους με 2-3 χρόνια στην Αγγλία ο καθένας. Οι Κινεζοι είναι ένας λαός που μέχρι τώρα προτιμούσα να είμαστε από μακριά και αγαπημένοι. Είναι τόσο διαφορετικοί από μας στον τρόπο έκφρασης, στις συνήθειες, στη γλώσσα, στα πάντα. Όσες φορές τύχαινε να έχουμε Κινέζο σε εστία δεν καταλαβαίναμε γιατί ήταν τόσο απόμακρος. Τώρα το κατάλαβα. Πώς θα μπορέσουμε λοιπόν να συνυπάρξουμε;
Αγγλικά είτε δεν καταλαβαίνουν καλά, είτε ερμηνεύουν τις αγγλικές εκφράσεις διαφορετικά. Πρέπει να τους λες κάτι πέντε φορές με πέντε διαφορετικούς τρόπους για να το πιάσουν και πάλι δεν καταλαβαίνεις αν το πήραν στραβά ή όχι. Φαίνεται ότι δεν έχουμε τον ίδιο τρόπο να κάνουμε πλάκα, ούτε η αίσθηση ειρωνίας είναι ίδια.
Τα φαγητά που τρώνε είναι όλα εισαγόμενα. Όλα από Κίνα. Η κουζίνα μυρίζει συνεχώς ασιατικό άρωμα. Στο τραπέζι κάθε απόγευμα μαζεμένοι μιλάνε την όλο φωνήεντα γλώσσα τους και σε κάποιες φάσεις γελάνε όλοι μαζί και λες "τι να είπε τώρα αυτός εκεί;" Οι άνθρωποι αυτοί έχουν φέρει τη χώρα τους μαζί τους, όπως έχουν κάνει τόσοι λαοί που έχουν έρθει εδώ. Πόσο δύσκολο να είναι γι' αυτούς να ζουν σ' ένα μέρος που δεν καταλαβαίνουν; Πόσο δύσκολο θα ήταν για μας αν χρειαζόταν να πάμε στην Κίνα; Εδώ ακόμα δεν έχω μάθει τα ονόματά τους.
Άραγε έκανα καλά που έκλεισα αυτό το δωμάτιο; Θα μπορέσουμε να συνυπάρξουμε; Θα δείξει.
Αυτό έβλεπα για έντεκα μήνες απ' το παράθυρό μου. Όταν πάρθηκε η φωτογραφία ο καιρός ήταν καλός (για Λονδίνο).
Τώρα θα μένω με τέσσερις (4) Κινεζους. Βέροι Κινέζοι όλοι τους με 2-3 χρόνια στην Αγγλία ο καθένας. Οι Κινεζοι είναι ένας λαός που μέχρι τώρα προτιμούσα να είμαστε από μακριά και αγαπημένοι. Είναι τόσο διαφορετικοί από μας στον τρόπο έκφρασης, στις συνήθειες, στη γλώσσα, στα πάντα. Όσες φορές τύχαινε να έχουμε Κινέζο σε εστία δεν καταλαβαίναμε γιατί ήταν τόσο απόμακρος. Τώρα το κατάλαβα. Πώς θα μπορέσουμε λοιπόν να συνυπάρξουμε;
Αγγλικά είτε δεν καταλαβαίνουν καλά, είτε ερμηνεύουν τις αγγλικές εκφράσεις διαφορετικά. Πρέπει να τους λες κάτι πέντε φορές με πέντε διαφορετικούς τρόπους για να το πιάσουν και πάλι δεν καταλαβαίνεις αν το πήραν στραβά ή όχι. Φαίνεται ότι δεν έχουμε τον ίδιο τρόπο να κάνουμε πλάκα, ούτε η αίσθηση ειρωνίας είναι ίδια.
Τα φαγητά που τρώνε είναι όλα εισαγόμενα. Όλα από Κίνα. Η κουζίνα μυρίζει συνεχώς ασιατικό άρωμα. Στο τραπέζι κάθε απόγευμα μαζεμένοι μιλάνε την όλο φωνήεντα γλώσσα τους και σε κάποιες φάσεις γελάνε όλοι μαζί και λες "τι να είπε τώρα αυτός εκεί;" Οι άνθρωποι αυτοί έχουν φέρει τη χώρα τους μαζί τους, όπως έχουν κάνει τόσοι λαοί που έχουν έρθει εδώ. Πόσο δύσκολο να είναι γι' αυτούς να ζουν σ' ένα μέρος που δεν καταλαβαίνουν; Πόσο δύσκολο θα ήταν για μας αν χρειαζόταν να πάμε στην Κίνα; Εδώ ακόμα δεν έχω μάθει τα ονόματά τους.
Άραγε έκανα καλά που έκλεισα αυτό το δωμάτιο; Θα μπορέσουμε να συνυπάρξουμε; Θα δείξει.
