Διάφορες σκέψεις και προβληματισμοί. Λέω τα πράγματα όπως τα βλέπω, χωρίς να προσπαθώ να τα ωραιοποιήσω για να φαίνονται "καθωσπρέπει" ως ανάγνωσμα.
Τρίτη, Φεβρουαρίου 22, 2005
Οι ρήτορες υπάρχουν ακόμη
Μεταφράζω ελεύθερα τον καθηγητή της ομαδικής μας εργασίας γι' αυτό το τρίμηνο.
2 εβδομάδες πριν:
Ομαδικό πρότζεκτ: φτιάξτε ένα σταυρόλεξο για PDA και γράψτε ένα essay για ασφάλεια σε PDA.
Αυτό, τέλος. Τις παραμέτρους και τα χαρακτηριστικά της εργασίας δικά σας, αρκεί να τα δηλώνετε καθαρά στο documentation. Αν είναι 10x10, 15x15, Java applet που καλείται από HTML ή standalone εφαρμογή Java, C, C++ ή ότι σας κατέβει, αν τραγουδάει Βοσκόπουλο, δε με νοιάζει. Το μόνο που θέλω είναι να βρίσκεται μέχρι τις 4 το απόγευμα στο faculty office της σχολής σε τρεις μήνες. Α, και να έρχεστε κάθε εβδομάδα να μου αναφέρεστε για να μη γίνει της πουτάνας εδώ μέσα. Θέλω σχέδιο, πλάνο, στρατηγική, μεθοδικότητα, να αναφέρετε πώς θα οργανωθείτε, πώς θα φέρετε το σχέδιο εις πέρας, διαγράμματα, καταστάσεις με τα μέλη της ομάδας και τον καταμερισμό της εργασίας. Κόψτε το λαιμό σας. Μεταπτυχιακό κάνετε. Ξέχάστε αυτά που ξέρατε. Έτσι θα κάνετε και αργότερα που θα δουλεύετε σε εταιρία; Αν δουλέωετε δηλαδή, έτσι όπως πάτε. Εκεί δεν εκτιμούν το ταλέντο του καθενός αλλά την αποτελεσματικότητα της ομάδας. Τσακιστείτε τώρα και όπως είπαμε.
Αυτός ο Ασίφ φταίει, σκέφτομαι. Αν είχε έρθει δέκα λεπτά νωρίτερα τώρα δε θα καθόμασταν ν' ακούμε τον άλλο να λέει αρχιδιές. Και γιατί άργησες, και τι αίσθημα ευθύνης έχεις απέναντι στις υποχρεώσεις σου... Ε και συ τι θα πάθαινες αν ερχόσουν στην ώρα σου; Δημιούργησες μια αλυσίδα γεγονότων που κρατάει και στις μέρες μας.
Άκου σταυρόλεξο... Εντάξει και στο πτυχίο κάναμε παρόμοια πράγματα. Θα κάτσουμε να το φτιάξουμε. Ξεκινήσαμε λοιπόν τις διαδικασίες. Την προηγούμενη εβδομαδα συμφωνήσαμε τα εξής: τρεις από μας θα κάναμε review σε εφαρμογές ανάπτυξης λογισμικού για Palm. Οι υπόλοιποι θα έκαναν literature review για ασφάλεια σε PDA. Την επόμενη εβδομάδα (δηλ. χτες) θα συναντιόμασταν στην τάξη για να συγκρίνουμε τα πορίσματά μας και να βλέπαμε πώς θα προχωρούσαμε παρακάτω, όπως και κάναμε.
Χτες:
Καθηγητής: You are Master's students now but you certainly don't behave like ones.
Ωχ όχι πάλι τα ίδια. Σκέψου να είχε τριτοετείς πτυχίου... "You are now final year students". Κι αν είχε πρωτοετείς, "Υοu are in Higher Education now" ή όπως τελοσπάντων το λένε.
Καθηγητής: Θα πάτε αύριο μεθαύριο σε πολυεθνική να δουλέψετε. Εκεί θέλουν δυνατές ομάδες. Αποφασίσατε στρατηγηκές και μεθοδολογίες; Όχι. Ιδέες έχετε, αλλά χρειάζεται και σχεδιασμός στρατηγικής. Δεν έχετε καταλάβει τι κάνουμε εδώ. Τα είπα και στους άλλους. Students in the UK are very spoiled. Στην Ινδία και στη Μακεδονία (φαντάζομαι εννοούσε την ΠΓΔΜ) δεν είναι έτσι. Σε κάποια πρότζεκτς δεν είχανε καθηγητή να τους καθοδηγεί και έκαναν πολύ καλή δουλειά. Εδώ, από το ένα μπαίνει...
Και πού να ήσουν και στη "Μακεδονία" Μακεδονία μεγάλε. Εκεί να δεις τι δουλειά πέφτει.
Φεύγω και την άλλη βδομάδα όπως είπαμε. Κάντε αυτό που πρέπει. Ε, πού πάτε, τώρα πρέπει να συνεχίσετε.
"Μαζίντ", λέω του διπλανού μου, "πόσο βοηθήθηκες σήμερα από το μάθημα; You're a Master's student. Behave like one!" και γελάω.
"Κάθε φορά τα ίδια. Αλλά και να ήμασταν συγκροτημένη ομάδα και να του παρουσιάζαμε στρατηγική δε θα τον ένοιαζε. Πάλι θα μας δασκάλευε, αλλά όχι τόσο. Θα μιλούσε δέκα λεπτά στο κάθε γκρουπ και θα σηκωνόταν και θα έφευγε να πάει στο γραφείο του να κάνει ό,τι κάνει. "
"Αφού είναι ρήτορας, Μαζίντ. Πάνω που πριζώνομαι με το project, έρχεται αυτός και με ξενερώνει. Μόνο το βάθρο στην τάξη λείπει."
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου