Θα ξεκινήσω λέγοντας το εξής. Δε μου πέφτει λόγος για το σχέδιο Ανάν. Οι ψηφοφόροι του ΝΑΙ ψήφισαν έτσι γιατί αυτό νομίζουν σωστό. Όσοι ψήφισαν ΟΧΙ το έκαναν επειδή νομίζουν ότι το ΟΧΙ είναι σωστό. Τέλος. Θέλω επίσης να πω σ' αυτούς που κινδυνολογούν για την επιβολή των Αμερικάνων και των Άγγλων το εξής: Ισχυροί θα υπάρχουν πάντοτε, είτε το θέλουμε είτε όχι. Το ζήτημα είναι να μάθουν να αφήνουν ένα κομμάτι από την πίτα και για τους υπόλοιπους ώστε να υπάρχει ισορροπία στο σύστημα που λέγεται παγκόσμια σκακιέρα. Όσο και να φωνάζουμε, αυτοί όσο μπορούν θα κάνουν ό,τι τους συμφέρει σε διάφορα σημεία του κόσμου. Στο ζουμί τώρα. Γενικώς αποφεύγω να μιλάω εδώ για ευαίσθητα διφορούμενα πολιτικά θέματα και μάλλον οι μισοί που διαβάζουν αυτό το blog θα μου την πούνε. Αλλά παρακολουθώ εδώ και τρεις βδομάδες τις εξελίξεις με το κυπριακό και έχω απηυδύσει. Πραγματικά δε μπορώ να καταλάβω γιατί θα έπρεπε να με ενδιαφέρει αυτό το θέμα. Ανεξάρτητο κράτος είναι, αυτονομία έχει, ας κάνει ό,τι νομίζει και να αναλάβει την ευθύνη ακέραια και όχι να μας ζητάνε βοήθεια όποτε τα δουν σκούρα. Μας έχουν για τα μπάζα και όποτε θέλουν να ζητήσουν κάτι ξεστομίζουν τα δύο "Μ" που τον υπόλοιπο καιρό ξεχνάνε: Μαρτυρική Μεγαλόνησος. Χμ... οι Έλληνες, οι Παλαιστίνιοι και οι Εβραίοι έχουν περάσει πολύ χειρότερα. Ασφαλώς και οι Κύπριοι έχουν περάσει πολλές άσχημες στιγμές αλλά αυτή την καραμέλα της "μαρτυρικής μεγαλονήσου" μας την έχουν δώσει και τη μασάμε από τα γεννοφάσκια μας. Γιατί θα έπρεπε να τους συμπονέσουμε περισσότερο από οποιονδήποτε λαό πέρασε/περνάει κακές στιγμές στην ιστορία του; Στέλνουμε τα φαντάρια μας εκεί πέρα και τα βρίσκουν μανίκια και από τους ανώτερους αλλά και από τους Κύπριους που τους στραβοκοιτάνε. Και μην πει κανείς ότι πάνε εθελοντές. Στα πλαίσια του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος πρέπει να υπάρχει μια καθορισμένη δύναμη στρατιωτικού προσωπικού εκεί κάτω και αν δεν παρουσιάζονταν εθελοντές, κάποιοι θα υποχρεώνονταν να πάνε έτσι κι αλλιώς. Τους παρέχουμε θέσεις στα ελληνικά πανεπιστήμια και στις εστίες και ένα σωρό άλλες διευκολύνσεις. Τους έχουμε δώσει θέσεις στο ελληνικό σταρ σύστεμ και στα ριάλιτι. Και μας ζητάνε και να δώσουμε και κώλο. Ε, όχι! Αυτοί τι έχουν κάνει για μας; Δε ζητάμε πολλά, μόνο ένα-δύο απλά πραγματάκια. Η κυπριακή κυβέρνηση εκ στόματος του Τάσσου με δύο σίγμα θα έπρεπε να ζητήσει συγγνώμη από τον ελληνικό λαό για τη Βίσση, τον Θεοφάνους, τον Χατζηγιάννη, την Ευριδίκη και την Πιερίδη που έστειλαν εδώ πέρα για να γαμάνε τα δικά μας τα αυτιά από το πρωί μέχρι το βράδυ! Μια χαρά την περνάνε μου φαίνεται και μας το παίζουν και μαρτυρικοί. Τιμή στην Κύπρια αγωνίστρια Φραντζέσκα Μελά με τα δύο εμπρόσθια όπλα της επανάστασης! Μην πει κανείς ότι ατιμάζω τη μνήμη των νεκρών Κυπρίων του '57 και του '74, γιατί αυτό το κάνουν οι ίδιοι οι συμπατριώτες τους καπηλεύοντας τη μνήμη τους. Το σκέφτηκα πολύ πριν ανεβάσω αυτή την εγγραφή. Όποιος προσβλήθηκε ας γράψει σχόλιο κι ας πει πως είμαι ψεύτης. Τα λόγια μου δεν τα μασάω.