Εντυπώσεις

Πήγαμε, είδαμε, γυρίσαμε. Βρήκαμε ένα ωραίο μαγαζάκι με ρακόμελο, ουζάκι και καλό φραπέ. Το όνομα αυτού Ρακομελιό. Η μουσική που βάζουν είναι στυλ Περίδης/Υπόγεια Ρεύματα/Μάλαμας - το 'πιασες το νόημα. Χρονοντούλαπο. Αλλά αντί για το συνηθισμένο χρονοντούλαπο ονόματι Poison/Slaughter/Firehouse που σε πήγαινε 20 χρόνια πίσω, αυτή τη φορά είχαμε το άλλο το χρονοντούλαπο που σε πήγαινε μόλις 10 χρόνια πίσω. Ας κάνουμε μια αναφορά και για τις πελάτισσες, όλες τυπικές εικοσάρες με τζιν και "σταράκια". Να πάτε, είναι ωραία. Ζητήστε κανέλα στο ρακόμελο γιατί από μόνοι τους δε βάζουν. Προς το γνωστό τύπο: Όχι δεν είναι γιάφκα αριστεριστών, όχι δεν κάνουν μπεκρή μεζέ, αλλά είπαμε κάνουν γαμισερό ρακόμελο, φραπέ και ωραία ποικιλία. Club Texas στην Ιπποκράτους. Τι "Club" δηλαδή, αφού δεν είναι πάνω από δεκαπέντε τετραγωνικά. Κάθε Δευτέρα ο Δημήτρης, ένας τύπος γύρω στα 40, βάζει AOR/Melodic Hard Rock. Εκεί να δεις μηχανή του χρόνου. Δεδομένης της ηλικίας του Δημήτρη (που γράφει ως sirjim στα forums του rocking.gr) και πιθανώς και διάφορων καταστάσεων που μπορεί να πέρασε το '80 μεγαλώνοντας μ' αυτή τη μουσική καταλαβαίνω πώς και γνωρίζει αυτά τα κομμάτια που παίζει. Έβαλε μέχρι και το "Show me what you got" των Witness, που ανάθεμα κι αν περίμενα ότι θα το έβαζε ποτέ κανένα μαγαζί στον πλανήτη. Δηλαδή σχεδόν ντράπηκα που του ζήτησα κάτι τόσο γνωστό σαν τους Tyketto. Την Πέμπτη άλλος DJ έπαιξε ποζεριές/sleaze/L.A. scene. Με τα ξενύχτια τι γίνεται ρε μάγκες; Θέλω να πω, ακούμε τη μουσική μας, πίνουμε τη μπύρα μας αλλά γιατί να ξεκινήσει η έξοδος στις 11πμ ή και στις 12 καμιά φορά; Κλαμπ δεν είναι το Texas, μπαρ είναι, και θέλουν να πάνε και πολλοί που την άλλη μέρα δουλεύουν. Αν έμενα Αθήνα και έπρεπε να ξυπνήσω την επόμενη στις 7 το πρωί ενώ το μαγαζί γεμίζει από τις 1πμ, κατάλαβες. Εκτός του ότι χάνεις τη μισή μέρα όταν ξυπνήσεις ούτως η άλλως. Από την άλλη ίσως είμαι και πολύ καιρό έξω και έχω ξεσυνηθίσει πώς δουλεύουν τα πράγματα κάτω. Off he goes.